عیوض بیات

عباسي، حيدر، تبت يدا، تهران: نشر اوحد، 1387.

- بويوروق وئرين او يونولماميشي يونسونلار. (امر ائدين اونو آدام ائله‌سينلر، در مقابل كسي كه نافرماني مي‌كند، گفته مي‌شود.)

- گؤزلر سيزين دوداغيزا تيكيليب. (هامي سيزين امريزي گؤزله‌يير، فقط سيزدن سؤز ائشيديرلر. هر نه سيز دئسَز، او اولاجاق. اطاعت بي‌چون و چرا از كسي كردن.)

- ائله بيل آغير قايا‌نين آلتيندا قاليب. (بير چتين ايشين آلتيندا قالماق، او آدام كي بير ايش گؤرنده چوخ اؤزونه گوجه‌نير دئيرلر: مگر قايا آلتينداسان؟)

- چؤرك آتلي اولار، انسان پييادا. (چؤرك چيخارتماق چتين دي و چوخلو چاليشماق لازيم دير.)

- اوره‌يي قوپوب ايچنه دوشدو. (بيري چوخ قورخسا بو سؤزو اونا دئيرلر. آيريسي دا «قورخودان اوره‌يي اوزولدو» اولا بيلر. زهر ترك شدن)

- بو يول كيمين تنديرينه سو باغلاميشيق؟ (يا دا «كيمين دوواريندان يوخاري گئتميشيك.» وقتي كسي به جرمي متهم مي‌شود كه آن را مرتكب نشده است مي‌گويد.)

- هر گون شرّ آدامين قاپيسن دؤيمز. (بير گون ياس اولسا، اوبيري گون ده توي اولار. و يا «ياسين تويو دا وار.» غم و شادي همراه هم هستنند.)

- بؤيوك آدامين كؤته‌گينده ده خئير وار. (بؤيوك آدام غلط ايش گؤرمز، گؤرسه ده حتماً بير خئيري وار.)

- بؤركونو آت گؤيه. (شادليق‌دان حيكايت ائلير. ياني سئوين، شادليق ائله. «بؤركونو ديك قوي» دا ايشله‌نيلر. افتخار كردن، شادي كردن. از شادي كلاه بالا انداختن.)

- هر قارين كي ساري اينك دوغماز. (هر ايش كي ياخشي قورتارماز. هر شئي ايسته‌ديگين كيمي قاباغا گئتمز. انتظار بي‌خود نداشته باش.)

- بختي‌نين باشينا كول اَله‌مه. (اؤز بختي‌نه باعث اولما، اؤز ايشين خارابلاما، شانسي‌وي كورلاما. باعث بدبختي خودت نشو.)

- قورد دئديگين پيس جاناواردير. (قوردا مطمئن اولما، چونكو آجيخاندا، دوست دشمن تانيماز. عاقبت دوستي گرگ خيانت است. و يا سلام گرگ بي‌طمع نيست.)

- بو قاتيق قيل‌سيز اولا بيلمز. (حتماً بير آيري فيكيرلر داليندا وار. دردسري در پي خواهد داشت.)

- سؤيود آغاجيندان منبر؟ (يا دا: ژيان‌دان ماشين؟ اولمايان ايشدن حكايت ائلير.)

- بونلاردان كور ايت خئير گؤرمز. (ياخشيليق‌لاري كيمسه‌يه گلمز. كيمسه‌يه خئيرلري اولا بيلمز.)

- آز منيم اوزومو قاشي. (حوصله اولمايان وقت‌ده دئييلر. روي عصابم راه نرو.)

- ياخام نامرد الينده دير. (ايشيم پيس آدامين يانيندا گيرده دير. اجبار به خاطر ترس از عواقب عدم انجام كاري.)

- ياراما دوز سپمه. (درديمي تزه‌له‌مه. دردسيريمي چوخالتما.)

- بويا- باشا چاتديرماسين. (سؤيمك (يامان دئمك) دير. بيرينه يامان دئينده دئييلر. ياني «خئير گؤرمه‌سين، اوشاغي جاوان اؤلسون».)

- بالا دئسين، اوره‌يي اود قاپسين. (يامان دئمك دير. اوشاغي‌نين حسرتينده قالسين.)

- بير دئييب، مين آغلاماق. (غصه‌دن هؤنكورمك.)

- بير باسيب، مين تؤكدو. (گؤز ياشي تؤكمك.)

- كاش آجار بئزه توتدورايدي. (يامان دئمك دير. كفنله‌مك، اؤز الي ايله كفنله‌ييدي.)

- توپوردويون يالاماز. (توتدوغو تصميم دن دؤنمز. حرف مرد يكي است.)

- چوخ دايازدير. (فيكيري آلچاق دير. سطحي است. عمق ندارد.)

- اويان اوياندا، بويان دا بوياندا. (ايش‌لري قاتيشديرماماق. هر كار و چيزي به جاي خود.)

- سؤزلر دوه بوينو وورور. (آلچاق اوجادير. ناهماهنگي سخن.)

- ائله بيل سنده قورغا يانيغي‌نين ايي وار؟ (بير يئردن سانجيليب گؤينه‌مك. بير يئردن توتقوسو اولماق.)

- داغارجيغين چوخ سؤزلودور. (بير يئردن يانيقلي سان. سؤزلو آداما اوخشاييرسان.)

- ايسته‌مه باغيني بوشالديم. (اسراريني فاش ائله‌ييم. كاري نكن كه پته‌ات را روي آب بريزم.)

- آچارام صانديغي، تؤكه‌رم پامبيغي. ( اسراريني فاش ائله‌رم.)

- بوش داغارجيغي خالقا پئش گلمك. (هئچ زادي اولمادان چوخ آتيليب دوشمك.)

- دؤنرگه‌سي دؤنوبدور. (آلت اوست اولوب‌دور.)